با کشیدگیِ آرشه‌ای به درازای ِ دیوار ِ چین
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــ می ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــ ر ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ سی ـــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
از آیه‌های ویلـُن
****
مقدس‌ترین نت‌، قدم‌های توست ـ گام‌های ماژورـ
برای‌ات
صلیب
می‌زنم
زیر ِ آواز
و همه‌ی قسم هایی که خورده‌ام
و همه‌ی دروغ‌هایی که نگفته‌ام
این که: دوست‌ات ندارم
یا
نمی‌خاهم ببینم‌ات
****
پرتاب می‌شوم ابتدای سمفونی
تماشاچی‌ها دست می‌زنند
به تابلویی که مونالیزا، لب‌خندت را دزدیده
ـ وگرنه نمی‌کشتم‌شان ـ
جیغ
می‌کشد
موهای‌ات را بتهوفن
روی صفحه‌ی گرامافون
ناپلئون لشکرکشی می‌کند
و آخرین حرکت ِ آرشه‌، ماشه را می‌کشد رومَن گاری
فیلم در سکانس بیست و ششم تکرار می‌شود
ماه به تلخی ته ِ فنجان ِ قهوه بوی تند ِ ادکلن دارد
عطرِ لباس‌خابِ خدمت‌کارِ خانه‌ی فِرمی‌یر
صدای خیسی و چند جیغ ِ پیاپی
دستمال قرمز
را تکان می‌دهد
ماتادور
تا سکانس قبل‌، زمزمه می‌شود
در میدان ِ سوارکاری
به تاخت
تا تخت ِ جمشید
چاپار مرگ‌ام را از خاب‌های تو خبر می‌دهد
ـ تب‌خال ِ گوشه‌ی لب‌ات را
دست نزن! ـ
****
گریه نکن با تو ام
گفته بودم: ریشه‌های آسمان ، دست ِ توست
ورق بزن
[کتاب مقدس ـ سوره‌های مینور ـ آیه‌های آواز]
اقرأ
که تا بکـ ـ ــارتِ آرشه
چینیِ دامن‌ات را نشکسته
برای‌ام برقص
روی موج‌های دانوبِ انزلی
نازل می‌شود
آیه‌های خداحافظی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ دو ـــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ رــــــــــــــــــــــــ
می‌شوم.
/ 2 نظر / 2 بازدید
tiktik

می توانی باور کنی بودنم را ... می توانی نبینی که هستم ... می توانی .. آری این است درک حقیقت از نگاه حشره ای که توانستن را در بودن و نبودن معنا می کند ...