سودایِ لبِ شکر دهانان...

حکایت این همه گفتیم و همچنان باقی است / هنوز باز نکردیم دوری از طومار

 
ساعت ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸٧ 

".La vie est belle"  ١٨ سالم بود . تابستانِ ٨٣ بود و من تازه شروع کرده بودم به یادگیریِ زبانِ فرانسه. یکی از جملاتِ ساده ای که آن اوایل در زبانِ فرانسه یاد گرفتم همین "زندگی زیباست" بود. آن وقت ها خیلی معمولی بودم . یعنی نه در اوجِ خوشی پرواز می کردم و نه در ژرفایِ غم اسیر بودم. با این حال همیشه این جمله یِ زندگی زیباست وردِ زبانم بود. اما حالا عمیقاً احساس می کنم که:

زندگی معجونِ درد آوریست.


کلمات کلیدی: متفرقه